শ্ৰীশ্ৰী হনুমান পাঁচালী

লেখক: অজ্ঞাত

অসমীয়া অনুবাদ: শ্ৰী আভা চক্ৰৱৰ্তী

উৎস: as.wikisource.org

ইউনিক’ড ৰূপান্তৰক: শ্ৰী মৃদুল কুমাৰ শৰ্মা

ই বুক ৰূপান্তৰক: শ্ৰী মৃদুল কুমাৰ শৰ্মা (mridul.ks@gmail.com)

লাইচেন্স:

অজ্ঞাত লেখকৰ দ্বাৰা সৃষ্ট আৰু as.wikisource.org ৰ এক কৰ্মৰ ওপৰত আধাৰিত শ্ৰীশ্ৰী হনুমান পাঁচালী ই পুথিখন Creative Commons Attribution 3.0 Unported License অধীন ৷

শ্ৰীশ্ৰী ৰামচন্দ্ৰৰ ধ্যান

কোমলাঙ্গং বিশালাক্ষমিন্দ্ৰনীলসমপ্ৰভম্৷

পিতাম্বৰধৰং ধ্যায়েৎ ৰামং সীতাসমন্বিতম্৷৷

দক্ষিণাংশে দশৰথং পুত্ৰাবেক্ষণতৎপৰম্৷

পৃষ্ঠতো লক্ষ্মণং দেৱং সচ্ছত্ৰং কনকপ্ৰভম্৷৷

পাৰ্শ্বে ভৰত-শত্ৰুঘ্নৌ তালবৃন্তকৰাবুভৌ৷

অগ্ৰে ব্যগ্ৰং হনুমন্তং ৰামানুগহকাঙিক্ষণম্৷৷

প্ৰণাম

ৰামায় ৰামচন্দ্ৰায় ৰামভদ্ৰায় বেধসে৷

ৰঘুনাথায় নাথায় সীতায়া পতয়ে নমঃ৷৷

দক্ষিণে লক্ষণো ধন্বী বামতো জানকী শুভা৷

পুৰতো মাৰুতিৰ্যস্য ত্বং নমামি ৰঘুত্তম৷৷

ৰামস্তুতি

হে ৰাম পুৰোষোত্তম জানকীৰ পতি৷

হে কেশৱ নৰহৰি অযোধ্যাৰ পতি৷৷

গোবিন্দ গৰুৰধ্ভজ হে দিনবন্ধু৷

গুণনিধি দামোদৰ কৰুণাৰ সিন্ধু৷৷

মাধৱ শ্ৰীধৰ হৃষিকেশ জগন্নাথ৷

হে কৃষ্ণ! কমলাপতি দ্বাৰকানাথ৷৷

সীতাপতি ৰঘুপতি শ্ৰীপতি যদুপতি৷

বৈকুণ্ঠৰ অধিপতি অগতিৰ গতি৷৷

ত্ৰৈলোক্যৰ পতি লক্ষ্মীপতি ভগৱান৷

সঙ্কটত প্ৰভু মোক কৰা পৰিত্ৰাণ৷৷

শ্ৰীৰাম অৱতাৰ

প্ৰকাশিত কৃপাময়    ৰামচন্দ্ৰ দয়াময়

     কৌশল্যাৰ হিতকাৰী৷

হৰষিত ত্ৰিভুৱন    মুনি ঋষি দেৱগণ

     অদ্ভুত ৰূপে মনোহাৰী৷৷

লোচন অভিৰাম    তণু যেন ঘণশ্যাম

     স্বয়ম্ আয়ুধ ভুজচাৰী৷

বনমালা ভূষণ    পৰা যেন লোচন

     অপৰূপ শোভা জ্যোতিধাৰী৷৷

কৰ যোৰে কৰো স্তুতি    হে প্ৰভু ৰঘুপতি

     দয়া কৰা হে দয়াময়৷

বেদাদি পুৰাণে কয়    জ্ঞানাতীত গুণময়

     অন্তহীন গুণ কৃপাময়৷৷

আমি অতি তুচ্ছ নৰ    তুমি দেৱ উচ্ছস্তৰ

     জিনি আছা বিশ্ব চৰাচৰ৷

কৰুণা সাগৰ ৰাম    সৰ্বগুণ নিধি শ্যাম

     শ্ৰুতি স্মৃতি জ্ঞানৰ আকৰ৷

পূৰ্ণব্ৰহ্ম নাৰায়ণ    তুমি নিত্য নিৰঞ্জন

     সকলোৰে পূজ্য ত্ৰিভুবনে৷

তযু শ্ৰীচৰণে প্ৰভু    বাৰে বাৰে প্ৰণামোহো

     কৃপাকৰা এই দীনজনে৷৷

প্ৰতি লোমকোপে তযু    ব্ৰহ্মাণ্ড জিলিকে প্ৰভু

     চাৰিবেদে এই কথা কয়৷

অজ্ঞান অবোধজনে    এই কথা নাজানিলে

     ধীৰ মতি স্থিৰ হৈ ৰয়৷৷

অল্প মাত্ৰ মোৰ জ্ঞান    নাজানোহো গুণ গান

     তযু নাম অমৃত সমান৷

ব্ৰহ্মা আদি দেৱগণ    মুনি মুন ঋষিগণ

     সদা কৰে তোমাৰেই ধ্যান৷৷

পঞ্চমুখে পঞ্চানন    কৰে তযু গুণ গান

     আনন্দত মত্তহৈ নাচে৷

যি লীলা কৰা তুমি    একোকে নাজানো আমি

     অৱতাৰ পৃথিৱীৰ মাজে৷৷

শুনা সবে সাধুজন    প্ৰফুল্লিত কৰি মন

     ৰাম নাম লোৱা বাৰে বাৰে

এই স্তব পাঠ কৰি    হৰি পদে লোৱা গতি

     মুক্তিপোৱা এ ভৱ সাগৰে৷৷

শ্ৰীশ্ৰীৰামচন্দ্ৰ বন্দনা

আপদামপহন্তাৰং দাতাৰং সৰ্বসম্পদাম্৷

লোকভিৰামং শ্ৰীৰামং ভূয়োভূয়ো নমাম্যহম্৷৷

ৰামায় ৰামচন্দ্ৰায় ৰাম ভদ্ৰায় বেধসে৷

ৰঘুনাথায় নাথায় সীতায়াঃ পতয়ে নমঃ৷৷

নীলাম্বুজশ্যামল কোমলাঙ্গ, সীতসমাৰোপিত বামভাগম৷

পাণৌ মহাসায় কচাৰুচাপং নমামি ৰামং ৰঘুবংশ নাথম্৷৷

ওঁ শ্ৰীৰামচন্দ্ৰায় নমঃ৷

শ্ৰীহনুমান স্তুতি

হনুমানঞ্জনীসুনুং বায়ুপুত্ৰো মহাবলঃ৷

ৰামেষ্ট ফাল্গুনসখঃ পিঙ্গাক্ষহমিত বিক্ৰমঃ৷৷

উদধিক্ৰমণশ্চৈব সীতাশোক বিনাশনঃ৷

লক্ষ্মণ প্ৰাণদাতা চ দশগ্ৰীবস্য দৰ্পণা৷৷

এবং দ্বাদশ নামানি কপিন্দ্ৰস্য মহাত্মনঃ৷

স্বাপকালে প্ৰবোধে চ যাত্ৰাকালে চ যঃ পঠেৎ৷৷

তস্য সৰ্ব ভয়ং নাস্তি ৰণে চ বিজয়ী ভবেৎ৷

ৰাজদ্বাৰে গহ্বৰে চ ভয়ং নাস্তি কদাচন৷৷

হনুমান একনাম সকলোৱে কয়৷

আন এক নাম তাৰ অঞ্জনাতনয়৷৷

বায়ুপুত্ৰ নাম তাৰ হয় তৃতীয়টি৷

মহাবল নাম তাৰ হয় চতুৰ্থটি৷৷

ৰামেষ্ট তাহাৰ নাম হয় পঞ্চমতে৷

ফাল্গুনসখা এক নাম হয় যে ষষ্ঠতে৷৷

সপ্তমে পিঙ্গাক্ষ নাম সকলোৱে ভণে৷

অষ্টমে অমিত-বিক্ৰম সকলোৱে জানে৷৷

নৱমতে উদধিক্ৰমণে নাম তেওঁ ধৰে৷

দশতে সীতাশোক বিনাশ যে কৰে৷৷

একাদশে লক্ষ্মণৰ হ’ল প্ৰাণদাতা৷৷

দ্বাদশতে তেওঁ দশগ্ৰীৱ দৰ্পহা৷৷

কপিন্দ্ৰে দ্বাদশ নাম যি পাঠ কৰে৷

যাত্ৰাকালে প্ৰবাসে বা নৃপতিৰ দ্বাৰে৷৷

সৰ্বকালে সৰ্বস্থানে বিজয়ী সি হয়৷

কোন কালে কেতিয়াও নাহি তাৰ ভয়৷৷

হনুমানৰ বন্দনা

মহলে মুৰুটি তব মাৰুত নন্দন৷

অমঙ্গল দুৰ কৰা বিঘ্ন বিনাশন৷৷

পৱন-তনয় হনু সৰ্বহিতকাৰী৷

হৃদয়ে বিৰাজ কৰা ৰক্ষকূল অৰি৷৷

হনুমান চালিশা

শ্ৰীগুৰু চৰণ পদ্ম স্মৰি মনে মনে৷

কোটি বাৰ প্ৰণামোহো গুৰুৰ চৰণে৷৷

শ্ৰীৰাম চৰণপদ্ম কৰিয়া স্মৰণ৷

চতুবৰ্গ ফল যেন লভো অনুক্ষন৷৷

বুদ্ধিহীন মই অতি পবন কুমাৰ৷

গুচোৱা মনৰ ক্লেশ মনৰ বিকাৰ৷৷

জয় জয় হনুমান গুণৰ সাগৰ৷১

জয়হে কপীশ-প্ৰভু দয়াৰ আধাৰ৷৷

শ্ৰীৰামৰ দূত তুমি অতি বলবান৷

অঞ্জনাৰ পুত্ৰ তুমি পবনসুত নাম৷৷২

মহাবীৰ ব্ৰজৰঙ্গী তুমি হনুমান৷

কুমতি নাশিয়া কৰা সুমতি প্ৰদান৷৷৩

কাঞ্চন বৰণ তযু তুমি হে সুবেশ৷

কৰ্ণত কুণ্ডল শোভে কুঁচি কুঁচি বেশ৷৷

ধ্বজা বজ্ৰ শোভা কৰে হস্তত তোমাৰ৷

কান্ধে শোভা কৰে গদা সুন্দৰৰ ভাৰ৷৷৫

অপৰূপ বাহু তৱ পবন নন্দন৷

মহাতেজ জ্যোতিৰূপ জগত বন্দন৷৷৬

বিদ্যাৱান গুণৱান তুমি হে চতুৰ৷

শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ কাৰ্যে তুমি হে আঁতুৰ৷৷৭

সৰ্বদা ৰামৰ আজ্ঞা কৰিছা পালন৷

হৃদয়ত লৈ ৰাম সীতা ও লক্ষ্মণ৷৷৮

সূক্ষ্মৰূপ ধৰি তুমি লঙ্কা প্ৰবেশিলা৷

বিকট ৰূপৰে লঙ্কা ধ্বংস কৰিলা৷৷৯

ভীমৰূপে কৰা তুমি অসুৰ সংহাৰ৷

সৰ্বকাৰ্য্য সিদ্ধি দাতা শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ৷৷১০

সঞ্জীবন আনি তুমি জীয়ালা লক্ষ্মণ৷

ৰঘুবীৰ তাৰ বাবে আনন্দিত মন৷৷১১

ৰঘুনাথে দিলে তোমাক আলিঙ্গন দান৷

দান কৰে ভাতৃ স্থান ভৰত সমান৷৷১২

ত্ৰিভুৱনে বিয়পিয় তযু যশ খ্যাতি৷

এই বুলি আলিঙ্গন কৰে ৰঘুপতি৷৷১২

সনক ব্ৰহ্মাদি যত দেৱ-মুনিগণ৷

নাৰদ সাৰদ আদি দেৱ ঋষিগণ৷৷১৪

যমৰাজ কুবেৰ আৰু দিকপালগণ৷

কবি কবিৰে যত ভৰা ত্ৰিভুৱন৷৷১৫

সুগ্ৰীৱৰ উপকাৰ তুমিয়ে কৰিলা৷

ৰামৰ লগত মিলাই ৰাজপদ দিলা৷৷১৬

তোমাৰ মন্ত্ৰণা মানে বিভীষণ গণ৷

হৈছিল ৰাৱণৰ ভয়ে কম্পমান৷৷১৭

সহস্ৰ যোজন ঊৰ্ধ্বে সূৰ্য্যদেৱে দেখে৷

সুমধুৰ ফল বুলি ভাবে একে গ্ৰাসে৷৷১৮

জয় ৰাম বুলি তুমি অসীম সাগৰ৷

পাৰ হৈ প্ৰবেশিলা লঙ্কাৰ ভিতৰ৷১৯

দুৰ্গম যতেক কৰ্ম আছে ত্ৰিভুবনে৷

সুগম কৰিলা তুমি ’ৰাম-ৰাম’ গানে৷৷২০

শ্ৰীৰামৰ দ্বাৰৰক্ষী ৰামচন্দ্ৰৰ দ্বাৰে৷

তযু অনুমতি বিনা সোমাব নোৱাৰে৷৷২১

শৰণ লইনু প্ৰভু আজি যে তোমাৰ৷

ভৱ ভয়ে ৰক্ষা কৰা বিপদে আমাৰ৷৷২২

নিজ শক্তি নিজে প্ৰভু কৰা সম্বৰণ৷

তোমাৰ হুঙ্কাৰতে কম্পে ত্ৰিভুৱন৷৷২৩

ভূত প্ৰেত পিশাচাদি আহিব নোৱাৰে৷

মহাবীৰ তযু নাম সেই সদা ত্মৰে৷৷২৪

ৰোগ নাশ কৰা তুমি সৰ্বপীড়া হৰ৷

মহাবীৰ তযু নাম স্মৰে নিৰন্তৰ৷৷২৫

সঙ্কটত হনুমানে ৰক্ষা কৰি যায়৷

হনুৰ চৰণে ভক্তি ৰাখিব সদায়৷৷২৬

সৰ্বোপৰি ৰামচন্দ্ৰ তপস্বী ও ৰজা৷

শ্ৰীৰামৰ শত্ৰুগণক তুমি দিলা মজা৷৷২৭

তোমাৰ চৰণে যেয়ে মন প্ৰাণ দিব৷

জীৱনত সেইজনে সদা সুখ পাব৷৷২৮

প্ৰৱল প্ৰতাপ তযু হে বায়ু নন্দন৷

তযু নামে উজ্জ্বলিব এই ত্ৰিভুবন৷৷

সাধু-সন্যাসীকো ৰক্ষা কৰা মতিমান৷

শ্ৰীৰামৰ প্ৰিয় তুমি অতি গুণবান৷৷৩০

অষ্টসিদ্ধি নবসিদ্ধি কিবা যদি আছে৷

সকলোই সিদ্ধি হয় তোমাৰে কৃপাতে৷৷৩১

তোমাৰ কাষতে থাকে ৰাম নাৰায়ণ৷

ৰামৰ তুমিয়ে দাস জানে সৰ্বজন৷৷৩২

তোমাৰ ভজন কৰি লভিব ৰামক৷

জনমে জনমে সেয়ে দুখ বিমোচক৷৷৩৩

অন্তকালে পাব তেওঁ ৰামৰ চৰণ৷

এই সাৰ কথা শুনা সব ভক্তগণ৷৷৩৪

সকলো বিষয় ত্যাগি বোলা হনুমান৷

হনুমন্তে সৰ্বসুখ কৰিব প্ৰদান৷৷৩৫

সৰ্বসুখ আঁতৰিব সঙ্কটো কাটিব৷

সেইজনে হনুমন্তক স্মৰণ কৰিব৷৷৩৬

জয় জয় জয় প্ৰভু জয় হনুমান৷

তযু কৃপা বিনে মোৰ গতি নাই আন৷৷৩৭

যেইজনে শতবাৰ এই পাঠ কৰে৷

সকলো অশান্তি তাৰ নাশ হৈ পৰে৷৷৩৮

হনুমান চালিশা যেয়ে সদা পাঠ কৰে৷

সিদ্ধি লাভ কৰে আৰু বিপদত তৰে৷৷৩৯

তুলসীদাস সৰ্বদাই শ্ৰীহৰিৰ দাস৷

মনৰমন্দিৰত প্ৰভু সদা কৰা বাস৷৷৪০

ত্ৰিপদী

পবন নন্দন       সঙ্কট হৰণ

         মঙ্গল মুৰুটি ৰূপ৷

শ্ৰীৰাম লক্ষ্মণ       জানকী ৰঞ্জন

       তুমি হৃদয়ৰে ভূপ৷৷

পবন নন্দন       প্ৰবল বিক্ৰম

         ৰাম অনুগত অতি৷

চালিশা ইয়াতে       সমাপ্ত কৰিছো

       পদে থাকে যেন মতি৷৷

         -ইতি হনুমান চালিশা-

শ্ৰীহনুমানাষ্টক

জয় জয় মহাবীৰ হনুমান জয়৷

ভক্তি শিক্ষা কৰো প্ৰভু তোমাৰ কৃপায়৷৷

বাল্যকালে দিবাকৰক কৰিলা ভক্ষণ৷

অন্ধকাৰে কৰে গ্ৰাস এই ত্ৰিভুবন৷৷

ত্ৰাসতে ত্ৰিলোক কঁপে থৰ্ থৰ্ কৰি৷

কিয়বা আন্ধাৰ হয় ধৰিব নোৱাৰি৷৷

দেৱগণে আহি তোমাক মিনতি কৰিলে৷

দিবাকৰক মুক্তি দিলা কষ্ট আঁতৰিলে৷৷

কোনেও নাজানে কপি নামটি তোমাৰ৷

সঙ্কট মোচন নাম হয় যে তোমাৰ৷৷১

কলিৰ ত্ৰাস যে তুমি গিৰি বাসকাৰী৷

জন্মাৱধি প্ৰভু তুমি সন্ন্যাসী নেহাৰী৷৷

নাজানো কিয়নো শাপ দিলে মহামুনি৷

নাজানো কিনো বিচাৰ কৰিছিলা তুমি৷৷

পৰম দয়ালু তুমি জানে সৰ্বজন৷

এই দাসৰ দুখ প্ৰভু কৰা নিবাৰণ৷৷২

অঙ্গদক সঙ্গে লৈয়া সীতা অন্বেষণে৷

সন্ধান কৰিলা তুমি ফুৰি বনে বনে৷৷

পাহাৰে পৰ্ব্বতে তুমি কত যে ঘুৰিলা৷

মহাসাগৰৰ তীৰে শেষত বহিলা৷৷

বানৰগণক তুমি দিলা আশ্বাসন৷

কৃপা কৰি কৰা মোৰ সঙ্কট মোচন৷৷৩

জয় জয় ৰাম বুলি এক লাম্ফ দিলা৷

আকাশ পথেৰে তুমি লঙ্কালৈ চলিলা৷৷

শেষে লঙ্কা ৰাজ্যে গৈ দিলা দৰশন৷

কৰিতে লাগিলা তুমি সীতা অন্বেষণ৷৷

অশোক বনতে সীতা তোমাক দেখিলে৷

সঙ্কটত ৰক্ষা কৰা কবলৈ ধৰিলে৷৷৪

ৰামৰ আঙঠি দিলা জানকীৰ হাতে৷

প্ৰণাম কৰিয়া ঠিয় হৈলা সীতাৰ কাষে৷৷

ৰাৱণে পাইলে বাৰ্ত্তা চেড়ীগণ মুখে৷

দূতগণক পঠাই দিলে বান্ধিয়া আনিতে৷৷

সুক্ষ্ম দেহে মহাবীৰ তুমি দিলা ধৰা৷

আমাৰ সঙ্কট প্ৰভু দূৰ কৰা ত্ৱৰা৷৷৫

অতঃপৰে বিৰাট ৰূপ কৰিলা ধাৰণ৷

যত বস্ত্ৰ আছে নেজে বান্ধে দূতগণ৷৷

তাতে অগ্নি জ্বলাইল ৰাৱণ আদেশে৷

তুমি জয় ৰাম বুলি উঠিলা আকাশে৷৷

সেই জুয়ে লঙ্কা ৰাজ্য কৰিলে দাহন৷

এই দাসৰ কৰা প্ৰভু সঙ্কট মোচন৷৷৬

অশোক কানণে তুমি আহা পুনৰ৷

লঙ্কা-দগ্ধ এই বাৰ্ত্তা জনালা সীতাক৷৷

শুনিয়া জনক সীতা আনন্দিত হৈল৷

বৰ দিয়া তোমাৰ অগ্নি-জ্বালা নিবাৰিল৷৷

আম্ৰকুঞ্জত সোমাই সব কৰে থান থান৷

মোক তুমি এ সঙ্কটত কৰা পৰিত্ৰাণ৷৭

সীতা সন্ধান লৈয়া ফিৰিয়া আহিলা৷

শ্ৰীৰামৰ শ্ৰীচৰণত সকলো জনালা৷৷

ইতিমধ্যে কৰা হ’ল সাগৰ বন্ধন৷

লঙ্কাপুৰি প্ৰৱেশিলে লৈ সৈন্যগণ৷৷

মৃত সঞ্জীৱনী আনি লক্ষ্মণক বচোৱা৷

কৃপা কৰি এই দাসৰ সঙ্কট গুচোৱা৷৷ ৮

জয় জয় মহাবীৰ জয় হনুমান৷

ভক্তিৰূপ শিক্ষা দিলা প্ৰতিজনে জন৷৷

জয় জয় বজৰঙ্গী চিৰ ধন্য তুমি৷

তোমাৰ চৰণে সদা জনাও প্ৰণতি৷৷

তুমিয়েই শ্ৰেষ্ঠ ভক্ত বিশ্ব চৰাচৰে৷

ৰাম ৰূপ দেখুৱালা হৃদয়ৰ মাজে৷৷

নিজ বক্ষ নিজে তুমি কৰি বিদাৰণ৷

তাৰ মাজে ৰামৰূপ কৰালা দৰ্শন৷৷

হনুমানষ্টক এই সমাপ্ত হইল৷

জয় ৰাম জয় হনুমান ভক্তগণে বোল৷৷

হনুমানৰ আৰতি

আৰতি কৰো হনুমান লালকি৷

দুষ্ট দলন ৰঘুনাথ ভক্ত কি৷৷

গিৰিবৰ কঁপে যাৰ প্ৰবল শক্তিতে৷

ৰোগ শোক তাপ আদি নোৱাৰে আসিতে৷৷১

জয় হনুমান কি জয়৷

অঞ্জনাৰ পুত্ৰ মহাবলবান৷

শিষ্টৰ পালনকাৰী দুষ্টৰ দমন৷৷২

জয় হনুমান কি জয়৷

যি বীৰক ৰঘুনাথে লঙ্কালৈ পঠালে৷

লঙ্কা দগ্ধ কৰি আহি ৰামক প্ৰণমিলে৷৷৩

জয় হনুমান কি জয়৷

ৰাম নামে অগাধ সমুদ্ৰ পাৰ হৈলা৷৷

পবন-নন্দন তাতো ভয় নাপাইলা৷৪

জয় হনুমান কি জয়৷

লঙ্কাত গৈয়া হনু অসুৰ বিনাশিলে৷

শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ কাৰ্য্য সমাধা কৰিলে৷৷৫

জয় হনুমান কি জয়৷

যুদ্ধত লক্ষ্মণ মুৰ্চ্ছা গৈল শক্তিশেলে৷৷

সঞ্জীৱনী আনি প্ৰাণ ঘুৰাই আনিলে৷৬

জয় হনুমান কি জয়৷

পাতাললৈ গৈ হনু পাতাল জয় কৰে৷

অনায়াসে ধ্বংস কৰে অহী ৰাৱণৰে৷৷৭

জয় হনুমান কি জয়৷

বামহস্তে কৰা তুমি অসুৰ দলন৷

দক্ষিণ হস্তে কৰা সাধুৰ ৰক্ষণ৷৷৮

জয় হনুমান কি জয়৷

আৰতি কৰে আজি সুৰ মুনিগণ৷

সবে বোলে জয় জয় পবন-নন্দন৷৷৯

জয় হনুমান কি জয়৷

সুবৰ্ণৰ থালে লৈয়া কৰ্পুৰ লয় কৰে৷৷

অঞ্জনা জননী তোমাৰ আৰতি কৰে৷১০

জয় হনুমান কি জয়৷

শঙ্খ বাজে ঘণ্টা বাজে বাজে কৰতাল৷

মধুৰ মৃদঙ্গ বাজে শুনোতে ৰসাল৷৷১১

জয় হনুমান কি জয়৷

ঘৃতৰ প্ৰদীপ সবে কৰে প্ৰজ্বালন৷৷

চামৰে বিচিব লাগে যত ভক্তগণ৷১২

জয় হনুমান কি জয়৷

হনুমানৰ আৰতি যেই কৰে গান৷

অন্তকালে সেই ভক্তৰ বৈকুণ্ঠ গমন৷৷১৩

জয় হনুমান কি জয়৷

       -ইতি শ্ৰীহনুমানৰ আৰতি-

হনুমৎ স্তৱ

অতুলিত বলধামং হেমশৈলাভ দেহং৷

দনুজবনকৃশানং জ্ঞানীনামাগ্ৰগণ্যম্৷৷ ১

অৰ্থ- যাৰ হৃদয়ত ধনুৰ্বাণধাৰী শ্ৰীৰামচন্দ্ৰ সদায় বিৰাজ কৰে, যি ৰাক্ষসৰূপী অৰণ্যক দগ্ধ কৰিছিলে সেই পবনপুত্ৰক মই প্ৰণাম কৰিছো৷ তেওঁ বিশাল শক্তিৰ ভাণ্ডাৰ, স্বৰ্ণ-গিৰি সুমেৰুৰ দৰে যাৰ দেহৰ কান্তি, যিজন ৰাক্ষসৰূপ অৰণ্য ধ্বংসকাৰী আৰু জ্ঞানীসকলৰ অগ্ৰগণ্য, তেওঁক প্ৰণাম কৰিছো৷

সকলগুণনিধানং বানৰানামাধীশং৷

ৰঘুপতি প্ৰিয় ভক্ত বাতজাতং নমামি৷৷ ২

অৰ্থ- যি সকলো গুণৰ আঁকৰ, যি বানৰগণৰ অধিপতি, যি ৰঘুপতি শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ প্ৰিয়ভক্ত, সেই পবনপুত্ৰক প্ৰণাম কৰিছো৷

গোষ্পদীকৃত বাৰীশং মশকীকৃত ৰাক্ষসম্৷

ৰামায়ণ মহামালাৰত্নং বন্দেহনিলাত্মজম্৷৷ ৩

অৰ্থ- যি সমুদ্ৰক গৰুৰ খোজৰ জলৰ দৰে কৰিব পাৰিছে, ৰাক্ষসকুলজ মহৰ দৰে ধ্বংস কৰিছে, ৰামায়ণৰূপী মহামালাৰত্ন স্বৰূপ সেই অনিলাত্মজ হনুমানক প্ৰণাম কৰো৷

অঞ্জনানন্দনং বীৰং জানকী শোকনাশনম্৷

কপীশমক্ষ হন্তাৰং বন্দে লঙ্কাভয়ঙ্কৰম্৷৷ ৪

অৰ্থ- অঞ্জনা নয়নানন্দ প্ৰবল প্ৰতাপ বীৰ, যি জানকীৰ শোক নিবাৰণকাৰী, ৰক্ষ-সংহাৰক, লঙ্কাৰ ভয়ঙ্কৰ ভীতি উৎপাদনকাৰী, সেই কপিৰাজ শ্ৰীহনুমানক বন্দনা কৰিছো৷

উলঙ্ঘ্য সিন্ধো সলিলং যঃ শোকবহ্নি জনকাত্মজায়াঃ৷

অদায় তেনৈৰ দদাহ লঙ্কা নমামি তং প্ৰাঞ্জলিৰাঞ্জনেয়ম্৷৷ ৫

অৰ্থ- যি সিন্ধু সলিল উলঙ্ঘন কৰি জনকাত্মজ সীতাৰ শোকাগ্নি লৈ সেই অগ্নিত লঙ্কাক জ্বলাই দিছিল সেই অঞ্জনানন্দনক কৰজোৰে প্ৰণাম কৰিছো৷

মনোজবং মাৰুততুল্যবেগং জিতেন্দ্ৰিয়ং বুদ্ধিমতাং বৰিষ্ঠম্৷

বাতাত্মজং বানৰযুথং মুখ্যং শ্ৰীৰামদূতং শৰণং প্ৰপদ্যে৷৷ ৬

অৰ্থ- যি মনৰ নিচিনা শীঘ্ৰগতিযুক্ত পবনৰ দৰে মহাবেগবান, ইন্দ্ৰিয় বিজয়ী, বুদ্ধিমান গণৰ শ্ৰেষ্ঠ, সেই বায়ুপুত্ৰ বানৰ সকলৰ অগ্ৰণী সেই ৰামচন্দ্ৰদূতৰ শৰণ ললো৷

অঞ্জনেয়মতি পাটলাননং কাঞ্চনাদ্ৰিকমনীয় বিগ্ৰহম৷

পাৰিজাত তৰুমূলবাসিনং ভাৰয়ামি পৰমানন্দম্৷৷ ৭

অৰ্থ- যাৰ বদন ৰক্তবৰ্ণ, স্বৰ্ণগিৰী সমান উজ্জল দেহকান্তি, যি পাৰিজাত বৃক্ষমূলে বাস কৰে, সেই পৰমানন্দ হনুমানক স্মৰণ কৰো৷

যত্ৰ যত্ৰ ৰঘুনাথকীৰ্তনং তত্ৰ তত্ৰ কৃতমস্তকাঞ্জলিম্৷

বাস্পবাৰি পৰিপূৰ্ণ লোচনং মাৰুতি নমত ৰাক্ষসান্তকম৷৷ ৮

অৰ্থ- যি যি স্থানত শ্ৰীৰঘুনাথৰ নামকীৰ্তন হয়, সেই সেই স্থানত স্ব-মস্তকে অঞ্জলি ধাৰণ পূৰ্বক সাশ্ৰুনেত্ৰে শ্ৰীহনুমান উপস্থিত থাকে৷ সেই ৰাক্ষসবংশ ধ্বংসকাৰী কালস্বৰূপ মাৰুতিক নমস্কাৰ কৰিছো৷

প্ৰণাম

মনোজবং মাৰুততুল্য বেগং জিতেন্দ্ৰিয় বুদ্ধিমতাং বৰিষ্ঠম্৷

বাতাত্মজং বানৰযুথং মুখ্যং শ্ৰীৰামদূতং শিৰসা নমামি৷

ॐ শ্ৰীশ্ৰীসীতালক্ষ্মণভৰতশত্ৰুঘ্নহনুমন্তসমেত

শ্ৰীৰামচন্দ্ৰ পৰমব্ৰহ্মণে নমঃ৷৷

--সমাপ্ত--